»   Prowadzimy stałą rekrutację

»   Szkoły posiadają uprawnienia

»   Nauka w systemie 2 i 3-letnim

»   Bogata oferta edukacyjna

»   Licea o szczególnej atmosferze


Zapraszamy!




Licea dla dorosłych
Szkoły dla dorosłych M. Twaina posiadają uprawnienia szkoły publicznej.

» Liceum zaoczne 2-letnie
» Liceum zaoczne 3-letnie
» Kursy do matury
Licea Twaina prowadzone są z pasją, w naszej szkole odkryjesz dobre strony nauki i otrzymasz indywidualne wsparcie.
Szkoły powstały z myślą o Was, dzięki czemu do naszego liceum przyjeżdżają osoby nie tylko z Warszawy i okolic, ale także z całej Polski, oraz Polacy mieszkający zagranicą.
Solidne przygotowanie do matury. W semestrach maturalnych wprowadzamy dodatkowe, bezpłatne zajęcia fakultatywne z wybranych przedmiotów, przygotowujące do egzaminu maturalnego. Większość Absolwentów naszej szkoły kontynuuje naukę na studiach.
Czy od razu po ukończeniu liceum planujesz iść na studia?

 » Przypisy w pracy naukowej - źródło naszej wiedzy

Pisanie pracy nie jest mi obce

Sekcja porad i pomocy zawiera ciekawe artykuły ze wskazówkami, które przydadzą się Wam podczas nauki. Na tej podstronie znajdziecie także przydatne materiały i narzędzia, oraz odnośniki do arkuszy maturalnych z lat ubiegłych. Jeśli macie pomysł na ciekawy artykuł, możecie go zgłosić poprzez skrzynkę pomysłów.


Przypisy w pracy naukowej

Przemysław Szczypczyk

Przypisy to podstawowa rzecz w pracach naukowych, ponieważ wskazują na źródło naszej wiedzy, którą zawieramy w pracy. Wszystkie informacje zawarte w pracy muszą mieć przypis. Gdy podajemy np. datę jakieś historycznej bitwy to przecież nie znamy jej bo byliśmy naocznymi świadkami tylko przeczytaliśmy w jakimś źródle. To samo tyczy się innych dziedzin wiedzy.

Wszystkie informacje nie będące efektem naszych doświadczeń, badań czy przemyśleń muszą mieć przypis. Raz zastosowany schemat pisania przypisu musi być jednakowo stosowany w całej pracy, podobnie zresztą jak inne techniczne aspekty (czcionka, tytuły rozdziałów, marginesy itd.). Przypisy umieszczamy na dole strony pod separatorem generowanym automatycznie przez word’a. Inna metoda przypisów to np. tzw. przypisy amerykańskie umieszczane w tekście pracy w nawiasie ale u nas rzadko stosowane i moim zdaniem utrudniające płynne czytanie pracy.

Podstawowym przypisem jest przypis do opracowania naukowego, książki. Powinien on wyglądać następująco:

Imię (imiona) autora (najlepiej same inicjały). Nazwisko, tytuł (zapisany kursywą), miejsce i rok wydania, strona.

Analogicznie tworzy się inne przypisy. Gdy np. autor jest zbiorowy to podajemy:

Red. Imię (imiona) redaktora pracy (najlepiej same inicjały). Nazwisko, tytuł (zapisany kursywą), miejsce i rok wydania, strona.

Gdy autor nie jest podany (np. Biblia czy inne „święte” księgi) to przypis zaczynamy po prostu od tytułu.

Gdy przypis jest do artykułu z prasy to po tytule artykułu podajemy tytuł czasopisma, jego nr itd. Czyli:

Imię (imiona) autora (najlepiej same inicjały). Nazwisko, tytuł (zapisany kursywą), tytuł czasopisma, numer czasopisma, miejsce i rok wydania, strona.

Analogicznie wygląda sytuacja z artykułami naukowymi w zbiorach takich artykułów wydanych w formie książkowej.

Gdy natomiast przypis jest do strony internetowej to podajemy dokładny link (wszystko co się wyświetliło w pasku przeglądarki), a nie tylko adres strony głównej witryny, na której znaleźliśmy daną informację. Oraz po przecinku datę kiedy to się stało ponieważ za jakiś czas pod tym linkiem może już być coś innego. Dopiero w bibliografii na końcu podajemy tylko adresy główne witryn, z których korzystaliśmy bo przecież z jednej strony mogliśmy wziąć wiele informacji umieszczonych na wielu podstronach.

Gdy umieszczamy w tekście zdjęcie, tabelę czy rysunek również musimy pod nim podać źródło. W podpisie pod rysunkiem czy zdjęciem po naszym opisie w nawiasie piszemy: Źródło: Imię (imiona) autora. Nazwisko, tytuł (zapisany kursywą), miejsce i rok wydania, strona. Lub analogiczny przypis jeśli np. nasze zdjęcia jest ze strony internetowej, artykuły itd. Jedynym wyjątkiem jest to że takich przypisów nie numerujemy.

Numery natomiast muszą mieć wszystkie pozostałe przypisy. Przypisy w poszczególnych rozdziałach numerujemy od nowa (1,2,3 ...), tak więc każdy rozdział ma przypisy zaczynające się od „1”. W tekście pracy numer/odnośnik do przypisu powinien znajdować się bezpośrednio za zdaniem, w którym jest umieszczona dana informacja, a przed znakiem interpunkcyjnym.

Gdy natomiast pod podanym przypisem umieszczamy kolejny z tego samego źródła to nie wpisujemy znów wszystkich autorów, tytułów itd.. tylko piszemy „ibidem”, „tamże” lub „op. cit” i ewentualnie numer strony jeśli jest inna niż w przypisie powyżej.

Każdy kolejny przypis z danego źródła w danym rozdziale nie musimy pisać w pełnej wersji tylko wystarczy podawać: Imię (imiona) autora (najlepiej same inicjały). Nazwisko, tytuł (zapisany kursywą) – może być skrócony, strona. Podawanie całego nie jest konieczne bo już raz te informacje zostały podane gdy pierwszy raz podaliśmy dany przypis.

Wszystkie te przypisy są tylko do informacji co oznacza, że nie możemy przepisywać wiernie zdań z innej książki tylko napisać własnymi słowami zawierając informacje, które chcemy przekazać. Jeśli chcemy wpisać dokładny cytat to przed przypisem dodajemy: Cyt. za: a następnie Imię (imiona) autora (najlepiej same inicjały). Nazwisko, tytuł (zapisany kursywą), miejsce i rok wydania, strona.

Możliwy jest także przypis merytoryczny, zawierający jakieś dodatkowe informacje, wyjaśnienia itd. On także jeśli zachodzi taka sytuacja powinien zawierać źródło zawartych w nim informacji.

Wszystkie podane tu informacje odnoszą się do najczęściej stosowanych źródeł w najpopularniejszym systemie przypisów. Pamiętać należy, że ostatnie zdanie zawsze należy do promotora, który powinien podać swoje wymagania dotyczące przypisów.

-------------------------------------------
O autorze:
mgr Przemysław Szczypczyk; absolwent Uniwersytetu Jagiellońskiego, kierunków Dzieje i kultura Bałkanów oraz Amerykanistyka
ActiveBrain.pl